Veelgestelde vragen

Sekswerkregels staan in de gemeentelijke Algemene Plaatselijke Verordening (APV). Meestal in hoofdstuk 3. Elke gemeente heeft eigen regels.

Onze onderzoekers hebben de APV’s van alle Nederlandse gemeentes gelezen, en er de belangrijkste informatie uitgehaald. Ze hebben ook alle gemeentes gevraagd of er nog andere regels zijn, die niet in de APV staan.

Ze hebben al die informatie samengevoegd, en in deze database gezet.
Lees hier de disclaimer.

Van een klein aantal gemeentes hebben we geen (recente) informatie over sekswerkbeleid kunnen vinden. Zodra er informatie beschikbaar komt, vullen we die aan.

Je mag in Nederland als sekswerker werken als je 18 jaar of ouder bent. De gemeente kan deze leeftijdsgrens in haar APV verhogen naar 21 jaar.

Bij thuiswerken ontvang je klanten in je eigen huis. Deze vorm van sekswerk valt niet altijd precies onder de begrippen ‘seksinrichting’ of ‘seksbedrijf’.

Vraag daarom altijd bij je gemeente of je thuis klanten mag ontvangen en onder welke voorwaarden.

Vaak lijkt het erop dat thuiswerk op grond van het bestemmingsplan niet mag, maar sommige gemeenten hebben hier speciale regels voor.

Verschillende gemeentes geven verschillende betekenissen aan het woord ‘bedrijfsmatig’. Soms ben je ‘bedrijfsmatig’ als je een inschrijving hebt bij de Kamer van Koophandel. Soms telt het al als bedrijfsmatig werken als je een advertentie hebt. Soms zijn alleen bedrijven met een exploitant ‘bedrijfsmatig’ (een bordeel bijvoorbeeld).

Check bij je gemeente hoe zij dit woord uitleggen.

Gemeente hebben vaak een eigen aparte beleidsregel voor aan-huis-gebonden beroepen. Meestal valt hieronder de uitoefening van een beroep of het beroepsmatig verlenen van diensten in een woning dat vanwege de beperkte omvang niets afdoet aan de woonfunctie van het pand. De activiteit mag geen overlast of verkeers-/parkeerhinder veroorzaken. De woning moet het woonkarakter behouden; horeca, detailhandel en opvallende reclame zijn niet toegestaan. De activiteit mag alleen door de hoofdbewoner(s) zelf worden verricht.

Een seksbedrijf is een bedrijf dat sekswerk aanbiedt. Een escortbedrijf is dus een type seksbedrijf. Een bordeel ook.

Een seksinrichting is het gedeelte van een seksbedrijf waar het sekswerk gebeurt. Bijvoorbeeld het deel van het bordeel waar de klanten komen. Een escortbedrijf heeft geen seksinrichting. Het sekswerk gebeurt namelijk buiten het bedrijf. Bij de klant thuis bijvoorbeeld.

Sommige gemeentes leggen deze begrippen anders uit, dus check dat goed.

Bij escortwerk doe je het sekswerk ergens anders dan de plek waar je bedrijf is ingeschreven. Bij een klant thuis bijvoorbeeld. Daarom heeft het bestemmingsplan weinig invloed op de regels.

Je moet meestal wel een vergunning aanvragen. Daar moet de gemeente dan over oordelen. De vergunning moet door burgemeester en wethouders worden verleend – en niet door de burgemeester- omdat bij escortbedrijven geen sprake is van een voor het publiek openstaand gebouw.

Straatwerk mag alleen op plekken en tijden die de gemeente bepaalt. Op alle andere plekken en tijden mag het niet. Het kan dus ook dat straatwerk helemaal niet mag in een gemeente. Als de gemeente niets zegt over straatwerk, mag het niet.

Bij raamwerk werft de sekswerkers zichtbaar vanachter een raam klanten. Dit is een locatiegebonden vorm van sekswerk en valt in de meeste APV’s onder de begrippen seksinrichting of seksbedrijf. In de meeste APV’s wordt een raambedrijf aanduidt met als ‘’raamprostitutiebedrijf: een prostitutiebedrijf waar het werven van klanten gebeurt door prostituees die zichtbaar zijn vanaf de weg;’’.

In veel gemeenten geldt een nulbeleid: dat betekent dat er géén vergunningen worden afgegeven voor de exploitatie van een raambedrijf, waardoor werken voor een raambedrijf dus verboden is.

In de APV is onderscheid gemaakt tussen exploitant en raamwerker:
• Exploitant van een raambedrijf (altijd vergunningplichtig);
• Raamwerker (sekswerker die een vergunde werkruimte huurt bij een exploitant).
De vergunningsplicht rust hier op de exploitant, niet op de individuele sekswerker.

Nul-beleid betekent dat de gemeente geen vergunningen geeft voor seksbedrijven.

Een geschiktheidsverklaring vraag je aan bij de gemeente of de GGD. Er staat in dat je geschikt bent om sekswerk te doen. Check de situatie bij je gemeente.

Vraag je een vergunning aan? Dan doen sommige gemeentes een onderzoek naar je betrouwbaarheid. Dat heet een BIBOB toets. Ze checken dan of er gevaar is voor crimineel misbruik van de vergunning.

In sommige gemeentes is een erkenningssyteem. Dat betekent dat je je vrijwillig bij de gemeente kan melden als sekswerker. Je krijgt dan informatie over hulpverlening en hebt geen vergunning nodig voor thuiswerk.